„Возот до 2030“ на релација Скопје–Софија се уште не тргнал затоа што недостасуваше она што секогаш е пресудно кај ваквите проекти: комплетна инфраструктура на двете страни, затворена финансиска конструкција, усогласени тендери и еден заеднички технички „календар“ што не се менува со секоја политичка сезона. Денес, кога 2023 е веќе минато, институциите повторно зборуваат за нов рок – 2030 – како година до која треба да се заврши железничкото поврзување преку Коридорот 8.
На 4 март 2026, по средба во бугарското Министерство за транспорт, официјално беше повторено дека целта е линијата да се доврши до 2030 и дека следниот чекор е формирање заеднички комитет што ќе ја координира подготовката, изградбата и идното работење на прекуграничниот тунел – најкритичната алка во целата врска. Формулацијата звучи познато, но разликата е што во меѓувреме има и документ што ја врзува политичката волја со конкретни обврски: договорот потпишан на 6 ноември 2025 во Ѓуешево, кој Европската комисија го поздрави како важен чекор за Коридорот 8 и за добрососедските односи.
На македонската страна, проблемот не е дали постои траса, туку дали ќе се затвори последната празнина до граница. Европските проектни профили наведуваат дека источниот дел на Коридорот 8 е околу 88 километри од Куманово до Деве Баир: делницата Куманово–Бељаковце е завршена во декември 2024 и е оперативна, а Бељаковце–Крива Паланка е во напредна фаза. Но токму последната делница до границата, која ја „заклучува“ целата линија, е таа што ја држи релацијата Скопје–Софија во зоната на ветувања наместо во возен ред, иако за дел од оваа фаза има европска финансиска поддршка и рамки за реализација.
